Categorie archief: Bier van de maand

Elke maand degusteren wij één (of meerdere) biertjes zonder te weten wat we precies voorgeschoteld krijgen.
Hierover maken wij telkens een verslag van onze reuk, smaak en ervaringen tijdens het proeven.

Rochefort 8 ,Trappistenbrouwerij Notre Dame de Saint Rémi (Rochefort)

Een klassieker onder de klassiekers!
Zoiets blind laten proeven door een proefpanel is altijd spannend…

Over etiketten en vormgeving kunnen we hier kort zijn.
Iedereen kent wellicht sobere etiketten van de Rochefortbieren waarop alleen het nummer verschilt.
Een nummer dat overigens geen aanduiding is van het alcoholgehalte, maar wel van het aantal “Belgische graden”.
Dit geeft eerder een aanduiding van de gebruikte hoeveelheid ingrediënten per liter dan van het alcoholgehalte.

Donker bruin bier met een beige fijnmazige schuimkraag.
Zelfs op ons zonnig terras kleurt dit erg donker in het glas.
Voor zover we kunnen zien ook wat gesluierd.

Het aroma is complex. Het bier ruikt zwaar, zoetig, naar snoep en drop.
We ruiken ook mout in het brouwproces, een aroma dat vrij komt wanneer we de mout op temperatuur brengen.

De smaak zet vol aan en is zoals het aroma complex en zoetig, onder meer rozijntjes worden genoemd.
Alcohol dringt de neus binnen.
Dat is niet verwonderlijk met een bier van 9,2% alc.
Toch is in dit bier ook nog hopbitter waar te nemen.
Precies door die hopbitterheid blijft dit bier in evenwicht en trekt het toch nog droog weg.

Eén panellid kon dit bier maar matig appreciëren, hij was van oordeel dat dit bier beter past bij een winters haardvuur dan op een zonnig terras (waar wij zaten) en daar is iets voor te zeggen.

De andere panelleden vonden dit bier een parel aan de Belgische bierkroon en all-time-Rochefort 8-liefhebber

Tom herkende het bier zelfs in een blindproeverij!

BAB Mystère, Brij. Strubbe (Ichtegem) voor “Brugse Autonome Bierproevers – BAB”

De “Brugse Autonome Bierproevers, kortweg BAB” is de vereniging die het Brugs bierfestival jaarlijks organiseert.
Enkele jaren geleden pakten ze uit met een eigen festivalbier.
Dit jaar werd een nieuwe versie ontwikkeld: “BAB Mystère”, 7,4% alc.

Er zijn verschillende versies van het etiket van het bier.
Ieder etiket is een schilderij van de hand van André De Meulemeester, duidelijk geïnspireerd door Ensor.
De Meulemeester was directeur van de vroegere brouwerij Aigle Belgica en was ook gevechtspiloot in de Eerste Wereldoorlog.
In dit herdenkingsjaar koos men dus voor een bier ter ere van hem.

Mystère is overigens hoe de Fransen zijn naam verbasterden.
Er moet wel gezegd worden dat het etiket heel wat elementaire informatie niet vermeldt…

Maar genoeg daarover. Wat zit er in de fles?
We zien een donker blond, of licht amber (zoals je wil) bier met een stevige witte schuimkraag die eerst het aroma nog wat gevangen houdt.
Het bier is helder tot het laatste glas van onze 75cl-fles, dat wat troebelder is door de gist.

Een uitgesproken aangenaam aroma valt ons op.
Het is duidelijk dat hier met dry-hopping gewerkt is.
Er is naast hopbellen ook redelijk wat citrus waar te nemen en een
tikje vanille.
Dit lijkt ons qua stijl het dichtst aan te leunen bij een IPA, al is dat informatie nergens op het etiket te bespeuren valt.
Net zoals een lijst van ingrediënten overigens.

Na het erg aangename aroma valt de smaak wat weg.
Dit bier is precies iets te waterig.
In de nasmaak komt dan weer een aangename hopbitterheid opzetten met een metalisch kantje.

Al bij al een lekker terrasjesbier dat zijn strepen vooral door zijn aroma verdient.

Wolf 7, Brij. Het Anker (Mechelen) voor Brij. Wolf (Aarschot)

Met de regelmaat van de klok is dit bier verkrijgbaar in discounter Aldi.
Tijd om de Wolf 7 dus eens te proeven…

De etiketten van de Wolfbieren verschillen alleen in de kleur van het cijfer, er bestaat immers ook een Wolf 8 en een Wolf 9.
De Wolf 7 toont een gouden silhouet van een huilende wolf tegen een zwarte achtergrond.

Het bier dat eigenlijk 7,4% alc heeft is behoorlijk troebel en honing blond.
Er is een vrij ruwe maar sterke en wandklevende schuimkraag.
Er is overigens behoorlijk wat pareling in het bier die de schuimkraag nog ondersteunt.

Het aroma is evenwichtig, aangenaam en fris.
We onderscheiden wat hop en gist.

Ook in de smaak staat evenwicht centraal, zonder echter
vervelend te worden.
Het bier sluit af met een lange hopbittere afdronk die ons doet besluiten het toch een half hopbelletje meer te geven.

Brouwerij Wolf is een kleine brouwerij in Aarschot.
Enkel de Wolf9 wordt in de eigen brouwerij gebrouwen.
De Wolf 7 en Wolf 8 worden bij brouwerij Het Anker (bekend van Gouden Carolus) gebrouwen.

Voor liefhebbers van een goed gebrouwen blond bier zonder pretentie, maar ook zonder grote verrassingen is dit prijs/kwaliteit zeker een goede aankoop.

Port Barrel Aged Scotch de Silly (Brouwerij De Silly)

Deze keer iets over een eerder zeldzaam bier.
Elk jaar laten ze bij brasserie De Silly hun donkere scotch ale rijpen op een eiken vat van een andere herkomst.
In 2013 heeft het bier gerust in Port-vaten.

Een stijlvolle fles van 75cl op kurk met een etiket dat meer aan wijn doet denken dan aan bier.

Het basisbier van 9% alc is een scotch ale.
Het bier is dus uiteraard donker bruin.
Het heeft een ietsje een rode gloed.

Het schuim is fijn, gebroken wit maar vervalt snel.
Er blijft maar een laagje over.
De pareling is zacht, maar onvoldoende om het schuim verder in stand te houden.

Het aroma is heel complex en vineus.
Een zalig bier om je neus in te steken omdat je steeds nieuwe aroma’s blijft ontdekken.

We ruiken duidelijk rood fruit, braambessen, maar tegelijk ook het houtige.
Hoewel we dit bier blind proefden konden we al ruiken dat dit een barrel-aged bier was.

De smaak is vol en dezelfde vineuze aroma’s met rood fruit keren terug.
Hopbitterheid valt bijna niet te proeven.
Toch is het bier niet plakkerig zoet want er is wel een eerder gebrandebitterheid die aan koffie doet denken.

Dit bier is voor de meesten in het proefpanel een echte ontdekking, de smaak, maar vooral de aroma’s.
Vooral als je de prijs van 4,53 euro per fles (Prik & Tik) in acht neemt.

Eén panellid vindt dit niet zo’n hoogvlieger, hij mist de zurige smaken wat die bijvoorbeeld een Rodenbach Grand Cru sieren.

Meer “bieren van de maand” vindt u op onze website : www.ambibrew.be .

Zundert, trappistenbrouwerij De Kieviet (Zundert, Nederland)

Zoals u in de vorige edities van Ambibrew al kon lezen komen er de laatste tijd af en toe weer nieuwe trappistenbieren op de markt.
Tijd om één van die nieuwkomers te proeven.

In Nederland wordt sinds kort “Zundert” gebrouwen.

Het ontwerp van het etiket is duidelijk gebaseerd op dat van die andere Nederlandse trappist: La Trappe.
Het gotisch raam, het lettertype, de kleurencombinaties,…
Aantrekkelijk, maar wat meer originaliteit had gemogen.

Belangrijker is uiteraard het bier zelf.
Oranje of licht amber kleurig en vrij helder bier.
Wie de gist in het glas giet krijgt een lichte gistsluier.
Er is overigens weinig smaakverschil als je de gist in het bier giet of niet.

Sterk fijn schuim dat niet helemaal wit is en een rustige pareling.

Het aroma is vrij gesloten.
We ruiken wat hopbloemen en wat zoetigheid, maar niets dat overheerst.

De smaak zet gematigd aan.
Wat dunnetjes voor een bier van 8% alc.
Er komt ook een licht houtige zoetigheid opzetten die wat neigt naar een “Speciale Belge” zoals Palm.

Naar de afdronk toe komt de hopbitterheid steeds meer opzetten en in de afdronk blijft het hopbitter lang hangen.

Goed gebrouwen bier dat een groot publiek kan aanspreken. Maar om te spreken van een revelatie… nee, dat niet.
Ons testpanel had eigenlijk wat meer eigenheid verwacht van een nieuwe trappist.

De Zundert kan je vergelijken met die andere “nieuwe” trappistenbieren Benno en Mont des Cats.

Voor de meer gevorderde bierliefhebber had het misschien iets origineler en zeker voller van smaak gemogen.

Satan Red, brij. De Block te Merchtem – Peizegem

Satan is het “Duvel-alternatief” van brouwerij De Block. Het is dus een Belgian Strong Ale.

Bij de naam Satan Red zou je dan een versie verwachten waaraan (misschien wel mierzoet) fruit is toegevoegd.  Maar neen…

Het etiket, het alcoholgehalte van 8% en de stevige bruis in het bier doen allemaal sterk denken aan het originele Satan bier.

Maar dit bier is licht amber van kleur en behoorlijk troebel.
Het bier heeft een grootmazige maar toch vrij sterke schuimkraag.

Het aroma geeft eerst gist vrij. Daarna ruiken we (als ervaren hobbybrouwers) kokende wort.
Het is de geur die bij het brouwen vrij komt wanneer de wordt aan het koken is en de hop er reeds is aan toegevoegd.
Het lijkt wel of je een brouwerij binnenkomt.

De smaak zet duidelijk aan met karamel. We proeven snoepgoed, namelijk de bekende “koffiesnoepjes”, je weet wel, die met het hoofd van een Arabier op het wikkeltje.
De sterke pareling neemt de smaakbeleving wat weg.
Toch worden we ook een lichte bitterheid op de achtergrond gewaar.

In de nasmaak blijven karamel en bitter een beetje hangen.

Dit is geen complex of vernieuwend bier, maar wel een correct bier. Het is een evenwichtig en eerlijk bier dat veel mensen kan bekoren en waarvan je er na één nog wel één zou lusten.

De Satan Red werd ontwikkeld op vraag van buitenlandse verdelers. Er was vraag naar een bier dat minder bitter was dan de originele versie van Satan.
De toevoeging van karamel was dan ook een voor de hand liggende oplossing.

Special Yeast “Monk”, Proefbrouwerij Lochristi voor Delhaize.

Delhaize profileert zich graag als het grootwarenhuis voor specialiteiten, ok voor bier.
Vorig jaar lanceerden ze Xtreme Hop, een bier waarbij verschillende versies ontstonden door gebruik van verschillende hopsoorten.

Dit jaar deden ze hetzelfde met verschillende gistsoorten: Special Yeast.
Wij konden er al eentje proeven.
Het is voor ons dus een erg interessant project van Delhaize. 4 keer exact hetzelfde bier, alleen de gist verandert.
Dat kan niet anders dan leerzaam zijn voor hobbybrouwers!

Voor dit bier “Monk” werd een soort abdijgist gebruikt. “Fruity touch” staat er op het halsetiket.
Net als vorig jaar is het bier donker blond en troebel.
De witte schuimkraag vervalt vrij snel.
Het aroma is inderdaad fruitig zoals het halsetiket vermeldt.
Maar wij slagen er niet in het fruit te definiëren.

De smaak is hoppig, pittig en de vrij sterke pareling maakt dit bier ook verfrissend en levendig.

In de nasmaak komt de hop mooi naar de voorgrond.
Dit bier lijkt goed in evenwicht te zijn.

Maar dan gebeurt het… Bij het schenken was ons bier vrij koud.
De koude onderdrukt de aroma’s en de ondefinieerbare fruitige geur komt steeds meer op de voorgrond.
Het fruitige karakter verdwijnt en maakt plaats voor een erg onaangename geur die door het proefpanel beschreven wordt als “paardenstal”, “paardenzweet”,…

Uiteindelijk komen we tot de conclusie dat dit bier naar een nog het meeste ruikt naar een winkel van dierenvoeder.
Jammer van het aroma, en hopelijk scoren de andere gist-soorten beter…

Timmermans Oude Geuze, brij. Timmermans (deel van Anthony Martin)

Oude Geuze wordt wel eens “De Champagne” van de bieren genoemd.
Omwille van zijn zurige smaak, maar ook omwille van zijn exclusief karakter.

Brouwerij Timmermans doet er alles aan om hun meest exclusieve product in het oog te laten springen.
De fles van 75 cl is prachtig bedrukt met een oude foto van een brouwerij.

Het bier is donker blond en aanvankelijk vrij helder.
Na 2/3 van de fles wordt het bier meer troebel.
Het schuim is aanvankelijk goed aanwezig, maar zoals bij de meeste Oude Geuzes vervalt het schuim vrij snel tot een blijvend laagje.
Het aroma wordt door het proefpanel onmiddellijk herkend als zijnde een oude geuze (blind geproefd uiteraard).
Zurigheid en nat hooi zijn de aroma’s die de Oude Geuze typeren.

Over de smaak kun je lang praten, of kort zijn.
Zuur.
Zuur van het begin tot het einde. Aanvankelijk is er het zuur zoals dat van snoep (“muiletrekkers”), vervolgens komt citroenzuur en dat citroenzuur overheerst alle andere smaken.

Enkel in de nasmaak komt tussen al het zuur nog eens een medicinale toets opzetten. Van hopbitterheid of mout is hier helemaal geen sprake.

Dit bier van 5,5% alc is zeker verfrissend en dorstlessend.
Sommigen vinden dit fascinerend en leerzaam, maar niemand geniet echt van dit bier.

Daarvoor is het té zuur, té eentonig, té rechtdoor.

Niet iedereen in het proefpanel is een even grote liefhebber van Oude Geuze, maar de iets malsere geuzes (Boon, 3 Fonteinen,…) genieten duidelijk de voorkeur van ons proefpanel …

’t Kolleke Triple, Stadsbrij. Van Kollenburg, ’s Hertogenbosch (Nederland)

In september werd het tijd om de West-Vlaamse brouwerijen eens achter ons te laten.
We zochten het verder. Veel verder, in Nederland, dicht tegen de Duitse grens.

Troebel blond bier met dik vol schuim.
Het bier is al vrij troebel en in de 75cl fles zat een gistbodem die een sierlijke presentatie van het bier bemoeilijkt.

Na het uitgieten zie je de gist naar de bodem van je glas zakken.
Er is eerder weinig pareling. Het aroma is eerst hoppig, zoals verse groene hop.
Te snel drinken van dit bier zou een zonde zijn want dit bier geeft zijn aroma’s langzaam maar zeker vrij.
Bananenlikeur, vanille, fruitigheid.

De smaak zet vol en “vettig” aan.
Mooi evenwicht tussen zoet en bitter en de “vettigheid” doet echt denken aan botersnoepen (Werthers echte).
De stevige bitterheid houdt de zaak wel mooi in evenwicht.

Ja hoor, er is een boeiende bierwereld buiten België!!

De smaak vloeit uiteindelijk uit tot een lange hopbitterheid waarin de bananenlikeur uit het aroma weer opduikt.
Met zijn 7,5% alc is dit naar Belgische normen eerder een lichte tripel.
Dit bier wordt omschreven als “boeiend” en “correct”.
Opnieuw geven wij 3 hopbellen.

Het bier is zeker de moeite waard, maar het proefpanel (we mogen kritisch zijn hé) heeft toch wat opmerkingen.
Ten eerste: het oog wil ook wat. Zo veel gist schrikt heel wat consumenten af.
Maar we moeten in acht nemen dat dit een erg kleine (ook naar Belgische normen) en ambachtelijke brouwerij is.
Belangrijker voor het proefpanel zijn de tegenstellingen in dit bier.
Het aroma laat een zomers, verfrissend bier verwachten, maar de combinatie met de “vettige”, eerder winterse smaak wringt een beetje.

Omer, brij. Bockor, Bellegem

Ook ons bier van augustus is vrij recent op de markt.
Sinds 2007 wordt Omer gebrouwen, maar sinds “Tournée Générale” is het op korte tijd een klassieker geworden.

Kraakhelder blond bier met mooi fijnmazig schuim dat vrij goed blijft staan.
Er is ook een rustige en blijvende pareling te zien.
Aan de heren van Bavik en Kwaremont: DIT is vormgeving anno 2013…

Het aroma is best aangenaam, maar niet uitgesproken.
We herkennen de basis van bier: een beetje hop, een beetje mout en een beetje alcohol.

Bij de eerste slok stijgt de alcohol onmiddellijk naar de neus.
Net niet teveel. Voor een bier van 8% alc mag het echt niet meer zijn.
Hopbitter is de rode draad in de smaakervaring.
Het bier zet verfrissend hopbitter aan.
Het bitter ondersteunt ook de zoetere toetsen tijdens de smaakervaring.
Tenslotte krijg je er nog een aangename hopbittere afdronk bovenop.
Het bier trekt droog in de mond.
Klaar voor de volgende slok.

Het proefpanel beschrijft dit bier als “rechttoe rechtaan”.
Een afgewerkt bier dat goed in evenwicht is en een groot publiek zal aanspreken.
Verrassingen bleven uit (maar dat is ook de bedoeling van de brouwer niet), daarom 3 hopbellen.